جانیار

این شعر توسط یک بچه آفریقایی که کاندیدای شعر برگزیده سال 2005 بوده سروده شده :   وقتی به دنیا میام، سیاهم   وقتی بزرگ میشم، سیاهم وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم   وقتی می ترسم، سیاهم وقتی مریض میشم، سیاهم   وقتی می میرم، هنوزم سیاهم ...   و تو، آدم سفید وقتی به دنیا میای، صورتی ای   وقتی بزرگ میشی، سفیدی وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی   وقتی سردت میشه، آبی ای وقتی می ترسی، زردی   وقتی مریض میشی، سبزی و وقتی می میری، خاکستری ای...       و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟   ...

مهتاب برف زیبا و سفید را به آرامی نوازش میکند و شبی رویایی و افسونگر را نوید میدهد در آن شب آرام و سفید، فقط عشق است که جریان دارد و لبهای عاشق و معشوق را به سوی هم میراند و ناگهان در هم قفل میشوند و سکوت همه جارا فرا گرفته است تنها یک زمزمه به گوش میرسد دوستت دارم برای همیشه .

7 سالگی ازدواجمون مبارک

با اولین جمعه خرداد هم تولد بابای گلم بود هم سالگرد ازدواجمون ....7 سالگیمونو با تولد بابایی جشن گرفتیم مریم خواهر گلم کیک پخت منم عصری رفتم خونه مامی مامی شام موردعلاقه بابا رو پخت و چند تا عکس خوشگل موشگل باهم انداختیم اینم عکی کیک هرچی به شوشوی عزیز گفتم بریم اتلیه نیومد منم ی فکر جدید دارم بعدا میگم.......